Platform over bouwmaterieel & bouwmachines
Nieuws

Igor Bouwens maakt zaterdag zijn debuut in de Dakar

Dakar-Igor-Bouwens-Syndiely-Wade-Ulrich-Boerboom

5 januari 2022 Leestijd 10 minuten

Deel dit artikel

Met een nieuwe Iveco T-Way van het Gregoor Racing Team mikt de Oosthammenaar op een plaats tussen de fabrieksteams. Zijn copilote komt uit… Dakar en haar vader was vroeger president van Senegal. Samen met Ulrich Boerboom nemen zij op Nieuwjaarsdag de start in het Saoedische Jeddah met een zelfgebouwde Iveco T-Way van Gregoor Racing Team uit Mol/Herentals. Luttele dagen voor de start praat Igor Bouwens (49) ons bij over zijn nieuwste avontuur.

– Igor, jij hebt heel je leven aan sport gedaan en won zelfs de Tour de France voor amateurs. Hoe kom jij in de rallyraid terecht?

“Als kind heb ik eerst gevoetbald, maar op mijn twaalfde ben ik beginnen fietsen, omdat mijn broer dat ook deed. Dat ging niet slecht, ik begon nog harder te trainen, werd provinciaal kampioen bij de junioren en heb de Ronde van Frankrijk voor amateurs gewonnen. Op training ging ik af en toe mee met mannen als Wilfried Peeters en Ludo Dierckxsens. In Denemarken was ik tweede in een open koers, na Michael Rasmussen en voor Bo Hamburger. Tom Boonen is familie van ons, hij heeft zijn stage voor school in ons bedrijf gedaan. Op een gegeven moment kon ik prof worden, maar voor zo’n laag loon dat ik ervoor gepast heb. Twee weken later reed ik mijn eerste zijspanwedstrijd als bakkenist. Dat heb ik bijna tien jaar gedaan.”

“Maar dan ben ik eens meegegaan naar de Africa Eco Race als mekanieker voor mijn vader. Toen ik thuis kwam, vroeg mijn vrouw hoe het geweest was. De volgende twintig jaar ga ik hetzelfde doen, heb ik geantwoord. Na een tijdje heb ik het stuur van mijn vader overgenomen en werd hij mekanieker. Mijn eerste rally had ik bijna gewonnen, maar op de slotdag brak mijn stuurhuis. Daarna heb ik veel ritten gewonnen in de Africa Eco Race, maar altijd kreeg ik stukken. Te hevig waarschijnlijk. Nu pak ik het wat anders aan: het is beter minder ritten te winnen en aan de finish te geraken. Mijn basissnelheid is goed, denk ik. Als ik kan zorgen dat ik niet uit de truck moet om banden te vervangen of me los te graven, kan ik hoog eindigen. Ik neem geen zotte risico’s. Je kan maar zo snel rijden als je navigator kan lezen. Als die niet kan volgen, krijg je problemen. Ik ben al eens met een helikopter naar het ziekenhuis overgevlogen met een gebarsten ruggenwervel. Ze wilden mijn rug opereren in een ziekenhuis in Marokko. Dat heb ik kunnen voorkomen. In België is de barst langzaam hersteld. ”

– Waarom nu voor het eerst de Dakar?

“Als je tegenwoordig wil rijden, moet je wel naar de Dakar, want al de rest is afgelast. We hadden een gloednieuwe truck opgebouwd, maar de Africa Eco Race kon niet doorgaan door corona. We hadden al twee jaar niet meer gereden. De laatste vijf maanden hebben hier hard aan gewerkt. Mijn conditie is veel beter dan voor de Eco Race, want hier is het toch een stuk professioneler. Misschien is dit de eerste en de laatste keer dat ik dit kan doen en daarom wou ik niets aan het toeval overlaten.”

– Met welke ambitie ga je van start?

“Tussen de tiende en de vijftiende plaats, zeg ik meestal. Maar stiekem hoop ik op meer. Na drie dagen zal ik wel weten waar mijn plaats is. Ze hebben me startnummer 534 gegeven en dat vond ik toch wat hoog (de trucks beginnen bij 500, nvdr).”

– Je navigator komt uit Senegal: Syndiely Wade, de dochter van de voormalige president van haar land. Hoe kom je bij haar uit?

“In de Africa Eco Race deed zij de stempelcontrole. Op de rustdag is het bij ons altijd party en de hele organisatie komt dan eentje meedrinken. Zo zijn we aan de praat geraakt. Ze zei dat ze navigator was en heeft me haar nummer gegeven. Dat ze de dochter van de president was, wist ik toen niet. Pas aan de finish in Dakar kwam ik daar achter, toen iedereen foto’s en handtekeningen aan haar vroeg. Het was precies als Koen Wauters in België. Toen de buitenwipper van een club zag dat ik haar kende, mocht ik niets meer betalen.  Dat is enkele jaren geleden, maar nu ik zonder copiloot zat, heb ik haar gebeld. Ik heb er wel vertrouwen in. Het is haar vijfde Dakar, ze heeft ook zelf gereden en ze geeft les aan mensen die in de duinen willen leren rijden. Ze had een Dakar moeten doen met Vanina Ickx, maar die editie is afgelast (wegens terreurdreiging in 2008, nvdr.) Ze heeft dus wel ervaring. Ze leest de nota’s in het Engels, dat kan misschien wat tegenzitten als je moe begint te worden.”

– Er staan 18 Iveco’s aan de start, maar alleen jullie rijden met de nieuwe T-Way. Hoe komt dat?

“De T-Way is een model dat pas uitgekomen is, maar wij hebben het al. In vergelijking met onze vorige truck is er veel veranderd: vooras, achteras, versnellingsbak, een dubbel bandendruksysteem,… We hebben temperatuursensoren in de Goodyear-banden, omdat we weten dat die op 100 graden kapot springen. We hebben een elektronisch dashboard dat niemand heeft. Als de olietemperatuur oploopt, zegt de truck mij dat in mijn oortje.”

– Jij hebt beroepshalve een bedrijf in tweedehands bestelwagens, maar je rijdt tegen fabrieksrijders van Kamaz en De Rooy. Is dat geen ongelijke strijd?

“Kamaz zet vier wedstrijdtrucks in, De Rooy vijf. Wij zijn alleen, onze assistentiecamion rijdt niet over de piste. Daarom zoek ik wat toenadering tot andere soortgenoten. Als de Tsjech Karel Loprais vast zit, stop ik op hem te helpen, in de hoop dat hij dan ook voor mij zal stoppen. Hetzelfde voor de Nederlanders De Baar en Huzink. Maar ik zal altijd eerst hen moeten helpen, voor ze voor mij stoppen. Zo werkt dat.”

– Wat vind je van het parcours?

“Ik weet nog niet goed wat ik ervan moet denken. Na de proloog volgt meteen een zware duinenrit en vervolgens een marathonetappe. Dat zou in mijn voordeel moeten zijn, want daar kan een niet-professioneel team het verschil maken. Maar nu hoor ik ook dat maar 15 procent van het parcours duinen zou zijn. Dat is niets. Ik heb liever veel zand. De truck is daar ook voor gemaakt. Op een ondergrond met veel stenen moet ik toch wat voorzichtiger zijn, omdat ik minder materiaal mee heb dan de profs.”

Nieuwsbrief

Meld u aan om nieuws & updates te ontvangen.

Contact

Olivia Castelein

Projectmanager

Benieuwd naar de mogelijkheden? Ik vertel u graag alles over onze samenwerkingspakketten.

0%

Wij gebruiken cookies. Daarmee analyseren we het gebruik van de website en verbeteren we het gebruiksgemak.

Details